جذابيت هاي شيمي

پيوند كوالانسي

اتم فلز در چنين پيوندي الكترون از دست مي دهد و تبديل به كاتيون مي شود در حالي كه اتم نافلز الكترون ميگيرد و به آنيون تبديل مي شود.به اين ترتيب يون هاي بار هاي مختلف در اثر جاذبه هاي الكتروستاتيك يكديگر را جذب مي كنند و پيوند يوني به وجود مي آورند.

علاوه بر پيوند يوني نوع ديگري از پيوند وجود دارد كه بين اتم هايي كه بين اتم هايي از يك نوع و يا اتم هايي با اخنلاف الكترونگاتيوي كم برقرار مي شود.تركيب هاي پديد آمده از چنين پيوندي غير يوني هستند و به سبب جاذبه ي الكتروستاتيك بين بار هاي مختلف و انتقال الكترون از اتمي به اتم ديگر ايجاد نمي شود بلكه از اشتراك گذاشتن الكترون بين اتم ها تشكيل مي شوند.به پيوندي كه از اشتراك گذاشتن الكترون بين دو يا چند اتم پديد مي آيد پيوند كوالانسي مي گويند و به جرات مي توان گفت كه اين پيوند گسترده ترين و مهم ترين نوع پيوند در تركيب هاي شيميايي است.

نمونه اي از آنها را در تركيب هايي مانند:

CO2,H2,CL2,CH4,O3و...مي توان مشاهده كرد.

براي درك بهتر چگونگي تشكيل پيوند كوالانسي دو اتم هيدروژن را تصور كنيد كه ابتدا دور از هم قرار دارند.دو اتم در اين حالت برهمكنشي ندارند.به تدريج كه دو اتم به هم نزديك مي شوند.

بين هسته و الكترون هاي يك اتم خنثي با هسته و الكنرون هاي اتم ديگر بر هم كنش هاي جاذبه و دافعه ايجاد مي شود.نتيجه ي چنين بر هم كنش هايي اين است كه پس از نزديك شدن آن دو به يك ديگر در فاصله ي معيني دو اتم از لحاظ انرژي به وضعيت پايداري مي رسند به نحوي كه مي گوييم پيوند كوالانسي بين آنها شكل گرفته است.وضعيت پايدار به اين معني است كه دو اتم نه آن قدر به هم نزديك اند كه هسته هاي با بار مثبت يكديگر را دفع مي كنند و نه آنقدر دور هستند كه جاذبه بين يك هسته با الكترون هاي اتم از بين برود.

البته بايد توجه داشت كه پيوند كوالانسي طبيعت پيچيده اي دارد و درباره ي آن ب سادگي نمي توان اظهار نظر كرد.

هر پيوند كوالانسي ويژگي هاي مربوط به خود را دارد يعني نمي توان انتظار داشت كه طول پيوند و مقدار انرژي پيوند در همه ي پيوند ها يكسان باشد.با دانستن شعاع هاي اتمي مي توان به طور تقريبي طول پيوند را پيش بيني كرد.